Metodičko-instruktivni priručnik za nastavnike – Srpski kao strani jezik proističe iz potreba nastavne prakse i, u nedostatku udžbenika za ovaj predmet, služi njenom unapređenju.
Ove potrebe su, po svojoj prirodi, sadržajne i pedagoške, pa se u njemu nalaze odgovarajuće smernice koje proces učenja srpskog kao stranog jezika vode ka ispunjenju njegove osnovne uloge – ka razvijanju komunikativne kompetencije učenika, uključujući gramatičku, sociolingvističku, strategijsku i diskursnu kompetenciju.
Priručnik se sastoji iz dva dela. Prvi deo se obraća načelnim zakonitostima i odlikama srpskog kao stranog jezika, a u drugom delu su dati operativni i organizacioni modeli nastave. Sadržaji, obuhvaćeni ovim štivom, mogu se prilagođavati najraznovrsnijim aktivnostima, a postavljeni su tako da odgovaraju i obrazovnom i neposrednom životnom kontekstu. Istovremeno, ponuđene metodske sugestije, mogu se primeniti i u nastavi drugih predmeta, u meri u kojoj to dozvoljava njihova obrazovna priroda. Shodno navedenom, opšta namena datog priručnika jeste pružanje instruktivno-metodičke podrške nastavnicima – u kreiranju i podsticanju pozitivne emocionalne atmosfere za učenje i u snižavanju afektivnog filtera koji može biti prepreka u učenju drugog jezika, u efikasnijem razvijanju komunikativnih i akademskih sposobnosti, znanja i veština, neophodnih za lični i profesionalni razvoj učenika te u unapređivanju interkulturne kompetencije.
Modeli koji se nalaze u Priručniku, mogu poslužiti i kao ideje za osmišljavanje originalnih primera dobre prakse koji omogućavaju da se gramatičke i leksičke strukture uče na prirodan način u situativnim kompleksima, podstiču učenike svih uzrasta da aktivno učestvuju u njima i da pasivno znanje srpskog jezika aktiviraju, oslobođeni straha od grešaka i anksioznosti. Očekuje se da pažljivim planiranjem i realizacijom procesa nastave i učenja, učenici razvijaju sve četiri jezičke aktivnosti istovremeno (slušanje, čitanje, pisanje i govor) koje im osiguravaju komunikaciju u svakodnevnim situacijama u različitim oblastima privatnog i društvenog života, upotrebu srpskog jezika u obrazovne svrhe, upoznavanje elemenata srpske kulture, kao i razvijanje interesovanja za dalje učenje srpskog jezika u (za njih) stranom životnom okruženju.
